The show must go on

Albo mam zbyt słabą psychikę, albo słucham zbyt dobrych piosenek. Albo to i to.
Pod wpływem muzyki potrafię stracić humor, lub go odzyskać. Płakać, albo się śmiać. Przestać myśleć, lub zacząć rozmyślania.
I teraz zaczynam się zastanawiać, czy ma na to wpływ dobór piosenek, czy też stan, w którym się znajduję, słuchając ich.
Z resztą: "piosenki" - to brzmi tak banalnie. Z kolei "utwory", brzmią zbyt poważnie. Forma "muzyki" jest nie poprawna gramatycznie (oczywiście tylko w tym kontekście).
Z resztą... czy to ważne, jakim określeniem nazwiemy kilka połączonych ze sobą dźwięków, mających właściwości lecznicze?
Zatem... podsumowując:
- muzyka sprawia, że zaczynam zastanawiać się nad różnymi... sprawami.
- muzyka sprawia, że w mojej głowie pojawiają się wspomnienia.
- muzyka ma właściwości lecznicze.
Coś pominęłam?


źródło obrazka: worldsendimages.com

Bywają takie chwile:
Ołówek w ręce, pusta kartka w kratkę i głowa pozbawiona pomysłów. Zdania, które nie chcą formować się, jak powinny. Myśli, które uporczywie nie chcą wylewać się na papier. Stan twórczej bezradności. Co wtedy robię? Muzyka. Tylko muzyka potrafi napełnić mój umysł weną twórczą.